پيامبر گرامي اسلام حضرت محمد(ص ) داراي خصائل ويژه اي بود كه او را اسوه حسنه و الگوي امت قرار مي داد. به برخي از اين خصائل اشاره مي كنيم :
چيزي از او نمي خواستند مگر آنكه عطا مي كرد.
كفش خويش را وصله مي زد لباس خود را « رفو » مي كرد. در را خود مي گشود گوسفند مي دوشيد وقتي خادمش از آردكردن گندم خسته مي شد پيامبر كمكش مي كرد.
در كارهاي خانه به خانواده كمك مي كرد.
بر سر سفره غذا خاضعانه مي نشست .
دعوت آزاد و برده را « يكسان » براي طعام مي پذيرفت .
هديه مي پذيرفت هرچند يك جرعه شير باشد ولي صدقه قبول نمي كرد.
نگاهش را در چهره كسي خيره و ثابت نگاه نمي داشت .
براي خدا خشمگين مي شد نه براي خودش .
هرچه حاضر بود مي خورد و هرچه را مي يافت رد نمي كرد.
لباس مخصوصي براي نمازجمعه داشت .
انگشتري از نقره بر انگشت كوچك خود مي كرد.
هنگام وضو مسواك مي زد.
گاهي پياده و بدون عبا و ردا راه مي رفت به تشييع جنازه و عيادت بيمار مي رفت .
با فقيران هم غذا مي شد و با بيچارگان نشست و برخاست مي كرد.
صاحبان اخلاق برجسته را احترام مي كرد.
با اهل شرف و فضيلت انس و الفت مي گرفت .
با خويشان خود « صله رحم » مي كرد.
به كسي تندي نمي كرد عذر عذرخواهنده را مي پذيرفت .
از همه خنده روتر بود.
تا وقتي قرآن نازل نمي شد يا مسئله موعظه اي در كار نبود اهل مزاح و شوخي بود.
خنده هايش تبسم بود نه قهقهه !
در خوراك و پوشاك خويش را برتر از غلامان و خادمان خود قرار نمي داد.
بدي را با بدي جواب نمي داد بلكه در مي گذشت و مي بخشود.
به هر كس مي رسيد سلام مي داد.
با مسلماني كه برخورد مي كرد « مصافحه » مي كرد و دست خود را در دست او نگه مي داشت .
نشست و برخاستش همواره با « ياد خدا » بود.
هرگاه كسي نزد او مي نشست و با آن حضرت كار داشت نمازش را سريع تمام مي كرد و به كار او مي رسيد.
در مجلس هر جا كه « جا » بود مي نشست و اغلب روبه قبله !
هركه را خدمتش مي رسيد مورد اكرام و احترام قرار مي داد.
در حال خشم و رضا جز « حق » نمي گفت .
ماهنامه پيام زن

ام حميده مثل ابر بهار مي گريست و گونه هايش از گل اشك پر بود. ابابصير نيز به گريه افتاد. با اندوه به او تسليت گفت و به پشتي تكيه داد. عطر امام صادق (ع ) را در اتاق كوچكش حس كرد. اما جاي خالي اش دلش را كباب مي كرد.
ابابصير براي تسليت به همسر امام آمده بود. وقتي ام حميده آرام شد روبه او كرد و گفت : ابابصير تو لحظه ي مرگ امام اين جا نبودي تا ببيني چه اتفاقي افتاد!
ابابصير سرش را بالا آورد و فوري پرسيد : اتفاق ... چه اتفاقي !
ام حميده گفت : لحظات آخر زندگي امام بود. نفسش به سختي بالا مي آمد. امام پلك هايش را باز كرد و فرمود : همين الان خويشاوندان مرا حاضر كنيد. براي ما خواسته ي امام در آن لحظات عجيب بود. فوري دست به كار شديم و همه ي فاميل را به خانه دعوت كرديم . هر كه را خواستيم آمد. همه با نگراني و حيرت چشم به او دوختند تا خواسته هايش را بشنوند. امام به زحمت لب گشود و گفت : هرگز شفاعت ما نصيب كساني نمي شود كه نماز را سبك مي شمارند. بعد پلك هايش را بست . همه گريه كردند و من از حال رفتم !
ابابصير دوباره گريه كرد. در همان حال باز هم آن بوي خوش را استشمام كرد و زير لب صدا زد : مولاي من ... تو الان كجايي
(داستان هايي از زندگي امام صادق (ع ) مجيد ملامحمدي بوستان كتاب ص 94 و 95 )

پس از علم و دانش كه البته دست يابي به آن براي همه كس فراهم نيست يا همگان توانش را ندارند مي توان نوع ديگري از خوداثباتي را نام برد كه جوانان به آن دسترسي بيشتري دارند و آن خود اثباتي مهارتي است ; مهارت هاي مختلف ـ در هر رشته اي و در هر صنفي ـ كه مي تواند در زندگي موجب افتخار و سربلندي انسان در محيط پيراموني خود باشد.
مسلما بين جواناني كه داراي مهارت هاي بيشتري هستند با آناني كه از مهارت هاي كمتري برخوردارند تفاوت شخصيتي و اعتباري در جامعه وجود دارد.
جواني كه در يك رشته ورزشي هنري صنعتي يا خدماتي داراي مهارت باشد با ديگري كه از آن مهارت برخوردار نيست در شانيت اجتماعي متفاوت اند.
امروزه مهارت هاي زيادي وجود دارد كه هم كسب و فراگيري آنها آسان است و هم ميزان ارتقابخشي آن نسبت به رتبه اجتماعي جوانان بالاست .
جواني كه داراي مهارت آشپزي يا كار با رايانه يا خياطي يالله است در مقابل دوستش كه از آن مهارت محرم است نه تنها از جايگاه و شان بيشتري برخوردار است بلكه در زندگي فردي خانوادگي و اجتماعي خود نيز موفق تر است و اگر هم در مقابل دوستان خود اقدام به فخرفروشي كند فخرفروشي او موجب تحريك و تشويق دوستانش در فراگيري آن مهارت خواهد بود; اگرچه از نظر اخلاقي كار ناشايستي مرتكب شده است .
به جاي گرايش جوان ها به فخرفروشي و تجمل گرايي مخرب و ناپسند بايستي تلاش كرد نوجوانان و جوانان به سمتي هدايت شوند كه هم حس ارزشمندي آنان ارضا شود و هم موجب تخريب هويت ديني آنان نشده عزت و سربلندي برايشان به ارمغان بياورد.
توسعه مراكز آموزش مهارت هاي مختلف ورزشي هنري كاربردي صنعتي خدماتي و... در جامعه موجب خواهد شد كه رقابت در فراگيري اين گونه مهارت ها سرعت بگيرد و مانع بروز آسيب هاي خودتخريبي شود.
علاوه بر اين وقت فراغت جوانان و نوجوانان كه به جهت عدم برنامه ريزي صحيح منجر به مفاسد و انحرافات و آسيب هاي متعددي شده است صرف يادگيري و آموزش اين گونه مهارت ها خواهد شد.
فصلنامه تخصصي اخلاق

روزها ميگذرد و شبها از راه مي رسد و فاطمه زهرا(س ) همچون ماهي درخشان كه نورش هيچگاه خاموش نخواهد شد نور افشاني مي كند براستي زهراي مرضيه ذكري است فرخنده كه بر زبان مومنان جاري مي باشد و جاده اي است هموار كه صالحان را به مقصد مي رساند. درختي است كه ريشه اش پا برجا و شاخ و برگش در آسمانهاست بيش از هزار و چهار صد سال است كه حضرت زهرا (س ) چشم از دنياي فاني بسته و به ملكوت اعلي پيوسته است تاريخ زندگي اش براي همگان شناخته شده است ياد و خاطره اش نه تنها در تاريخ محو نشده است بلكه در هر زمان و مكان در قلوب مومنين جايگاهي ويژه دارد ذكرش و رد زبان شير زنان و مردان آزاده است فاطمه (س ) نماد حقيقت قله ايمان و الگوي ظلم ستيزي و مبارزه با تجاوزگري مي باشد.
ايمان آورندگان حقيقي فاطمه (س ) را در عقل حركات احساسات و آرزوهاي خود تجربه كرده اند و روزي نيست كه از او به دور باشند تاثير اين شيوه زندگي به گونه اي است كه تو هيچگاه از آن خسته و آزرده نمي شوي و ذكر زهرا(س ) و محبتش در وجودت افزون مي گردد دلت شيفته اش مي شود به شكلي در مي آيي كه محبتش را جايگزيني نمي يابي زيرا زهرا(س ) منشا كردار و رفتار نيك است آيا تاكنون خورشيد را ديدهاي كه در هر صبحگاه مي دمد و مردم را با طلوع خود شيفته و بهره مند مي سازد آري زهرا(س ) اين گونه است .
بعضي از مردم هنگامي كه درباره زندگي آن حضرت (س ) بحث مي شود باتعجب مي پرسند : چگونه است كه نام زهرا(س ) اين گونه در تاريخ باقي مانده است
و رمز اين جاودانگي و خلود در چيست
آن حضرت بزرگي خود را از عظمت اسلام به دست آورده است و خصوصيات اسلامي در سخنان شخصيت و رفتارش جريان داشته بگونه اي كه اگر كسي زندگي ايشان را مطالعه كند در مي يابد كه اصول بنيادي و فروع اسلام در آن حضرت تجلي كرده است . حضرت زهرا(س ) براي دفاع از اسلام لحظه اي از پاي ننشست . از همان ابتدا كه چشم به جهان گشود خود را در شعب ابي طالب يافت و دوشادوش پيامبر اكرم (ص ) و مادر بزرگوارش خديجه (س ) و اولين گروه مسلمانان و رنجها و سختيهايي كه قريش بر آنها تحميل كرده بود را با آغوش باز پذيرفت .
محاصره اي كه قريش براي پيامبر و خاندانش و مسلمانان ايجاد كرده بود ديگران را از نزديك شدن به آنها برحذر مي داشت و رنج گرسنگي و تشنگي را برايشان غير قابل تحمل مي ساخت ... در آن هنگام حضرت فاطمه زهرا(س ) به انتظار روزهاي جواني ننشست تا بتواند به ياري پيامبر بشتابد بلكه در همان دوران كودكي آن حضرت دست به كارهاي بسيار بزرگي زدند به گونه اي كه پدر بزرگوارشان ايشان را « ام ابيها » خطاب مي كردند.
نقش موثر و مثبت حضرت زهرا(س ) تنها مختص به مكه نيست بلكه اين نقش پس از هجرت به مدينه و تا آخرين لحظات زندگي كوتاه ولي با بركت ايشان همواره ادامه داشته است به گونه اي كه به عنوان مثال در راه دفاع از امام خويش اميرالمومنين (ع ) تمامي تلاش خود را به كار بست و سرانجام نيز جان خود را در اين راه از دست داد.
حضرت زهرا (س ) عليرغم مصائب و رنجهاي بي شمار و شدت رنجي كه در اين راه متحمل شد با شجاعتي كم نظير و بر استمرار راه رسول اكرم و دفاع از حق پافشاري نمود و بر تمام ستمهايي كه در حق وي و فرزندانش و شيعيان روا مي شد صبر پيشه كرد.
آري اينگونه بود كه حضرت زهرا(س ) كه مانند خورشيد پرفروغ باقي مانده است به رهروان طريق حق نور معرفت مي دهد و راه مبارزه مي آموزد.
اعظم كريمي