پيشكسوت خوشنويسي قرآن اظهار داشت : خوشنويسي در ايران كمرنگ و كم اقبال است و هنرمندان آن مظلوم هستند كه اين مظلوميت در حوزه خوشنويسي كلام الله جدي تر و پررنگ تر است .
به گزارش خبرگزاري فارس استاد جليل رسولي پيشكسوت هنر خوشنويسي در نشست خادمان قرآن كريم در هفدهمين نمايشگاه بين المللي قرآن كريم گفت : اگر جوانان ما با بي مهري روبرو شوند و كسي آنان را در نيابد دچار مشكل و بي انگيزگي مي شوند; به ويژه آنكه خوشنويسي هنر ملي ماست و وارداتي نيست .
اين خادم قرآن افزود : هنر خوشنويسي در كشور ما كمرنگ و كم اقبال است و هنرمندان آن مظلوم و منزوي شده اند كه اين مظلوميت در حوزه خوشنويسي كلام الله جدي تر و پررنگ تر است .
وي با انتقاد از بي اعتنايي نسبت به اين هنر از سوي متوليان فرهنگي كشور گفت : قلم هاي رايانه اي كمر به محو هنر خوشنويسي بسته اند و ما در حال فراموشي خط خودمان هستيم اما مديران فرهنگي گامي براي رفع مظلوميت از اين هنر برنمي دارند و خوشنويسان را با خريد آثارشان حمايت نمي كنند.
رسولي در ادامه گفت : با وجود تمام اين موانع و بي مهري ها هنرمند خوشنويس بايد با عشق و رياضت به كار خود ادامه دهد و بداند كه اگر عشق و ايمان داشته باشد و ترديد را از خودش دور كند قطعا موفق مي شود.
اين هنرمند پيشكسوت كه تجربه خوشنويسي روي گنبد حرم حضرت فاطمه معصومه (س ) در قم را دارد ادامه داد : خوشنويسي قرآني هنر دشواري است كه بايد روح قرآن در آن دميده شود و اگر كاري ضعيف و بي روح باشد نيازي به نقادي ديگران ندارد و كار ضعيف هنرمند كم مايه را حذف مي كند.

رسولي با بيان اينكه هنر خوشنويسي حتي اگر به كلام خدا نپردازد باز هم مقدس است اضافه كرد : خوشنويسي اخلاص مي خواهد چون مقدس است و حالت عبادت دارد. من اگر وضو نداشته باشم دست بي وضو به قاب كار هم نمي زنم ; چه رسد به اينكه قلم بردارم و بنويسم .
وي اظهار داشت : بارها شده وقتي مي خواستم سوره حمد را بنويسم احساس كردم كس ديگري دست مرا گرفته و مي نويسد. بنابراين معتقدم كه او بايد خودش بخواهد و خوشنويسي قرآن خيلي به خواست و اراده ما مربوط نيست .
اين پيشكسوت كه تاكنون بيش از 30 نمايشگاه داخلي و 23 نمايشگاه خارجي انفرادي از هنر خوشنويسي برپا كرده است گفت : به اعتقاد من نسخ و ثلث براي نگارش قرآن مناسب تر است چون روانخواني نسخ آن را براي قرائت مطلوب تر مي كند اما يكي از آرزوهاي من نوشتن قرآن با خط نستعليق است كه اطمينان دارم كار دشواري است كه اعراب گذاري آن سخت تر خواهد بود.
خوشنويس ديوان امام خميني (ره ) با بيان اينكه از خوشنويسي شعر دست كشيده و سال هاست كه فقط به قرآن مي پردازد اضافه كرد : اهل كارهاي سفارشي نيستم و اگر سفارشي باشد در حوزه بناهاي مذهبي ما مثل گنبد حرم حضرت معصومه (س ) يا گچ بري هاي حرم مقدس امام رضا(ع ) است .
اين پيشكسوت خوشنويسي قرآن عقيده دارد : مديران قرآني كشور وظيفه اصلي خود را كه حمايت از هنرمندان جوان است به خوبي انجام نمي دهند.
نگارنده كتاب « جان جانان » با انتقاد از اطلاع رساني ضعيف در نمايشگاه قرآن كريم گفت : اطمينان دارم كه خيلي از خوشنويسان مايل بودند در اين نشست حاضر شوند اما ناگزيريم در جمعي از هنر خوشنويسي و خوشنويسان قرآني سخن بگوييم كه تنها چند نفر در اين جمع حاضرند.
استاد جليل رسولي متولد 1326 همدان است كه از 15 سالگي به خوشنويسي پرداخته و حدود 45 سال است كه به اين هنر اشتغال دارد.

ششمين نشست پژوهشي هنر در نگارخانه « برگ » با موضوع « خوشنويسي و نوگرايي در بستر سنت » با سخنراني غلامحسين اميرخاني و سيد مجتبي حسيني برگزار شد.
به گزارش خبرگزاري ايسنا در نشستي كه دهم شهريورماه در نگارخانه « برگ » سازمان زيباسازي برپا شده بود غلامحسين اميرخاني هنرمند خوشنويس با اشاره به نمايشگاهي كه در حاشيه اين برنامه به همت موزه ملك در اين گالري برپا شده است گفت : ترجيح مي دهم سخن خود را درباره ي اين آثار و ارزش آنها آغاز كنم زيرا با توجه به تجربه ي 40 ـ50 ساله ام تاكنون كمتر كسي را ديده ام كه شناخت و بصيرت لازم را نسبت به نسخ طراز اول خطي داشته باشد. از اين رو اغلب موزه هاي ما با اشتباهاتي مواجه اند و قطعات تقلبي را جايگزين آثار اصلي مي كنند اما دراين ميان حيرت آور است كه چنين آثار طراز اول و اصلي در موزه و كتابخانه ملك جمع آوري شده است .
او ادامه داد : در حوزه ي فرهنگ و هنر كمتر شاهد حضور افرادي هستيم كه به حفاظت از آثار فرهنگي بپردازند و دست به تربيت نسل هاي خود و نسل هاي بعد از خود بزنند به همين دليل هم جاي تقدير و تشكر دارد كه چنين شخصيت هاي بزرگي الگوي جوانان ما باشند.
اميرخاني سپس با پرداختن به مقوله ي سنت و مدرنيته و ارتباط آن در حوزه ي خوشنويسي تصريح كرد : دراين عرصه مطالب بسياري را شنيده و خوانده ايم اما هنوز نتوانسته ايم به رشد و هماهنگي و توجه به نقاط مثبت و منفي اين دو حوزه در كنار هم بپردازيم .
اين هنرمند خوشنويس در ادامه ي صحبت هاي خود با ارائه دو روايت مختلف از آنچه به عنوان سنت و مدرنيته ديده بود گفت : متاسفانه امروز نبود فضاي نقد و گفت وگو باعث مي شود كه ما شناخت دقيقي از اين مباحث نداشته باشيم . به عنوان مثال آيا تاكنون هنرمندان و پژوهشگران ما اين امكان را داشته اند كه نسخ خطي ايراني را در دانشگاه پرينستون و يا 48 هزار نسخه كتاب دست نويس طراز اول خط ايران را در كتابخانه موزه پاريس ببينند و درباره ي آنها قلم بزنند
اين استاد خوشنويسي تصريح كرد : هنوز در كشور هند دست نويس هاي ايراني وجود دارد كه در انبارها نگهداري مي شود و اصلا ديده نشده است و آيا علاقه و ارادت پژوهشگران ما بدون شناخت اين نسخه ها ميسر خواهد شد چگونه مي توان بدون شناخت و مطالعه قضاوت كرد در حالي كه هنرمندان ما كمتر فرصت و امكان اين مطالعه را به عنوان يك پژوهشگر دارند.
اميرخاني تاكيد كرد : امروزه جايگاه چنين بررسي ها و تحقيقات همه جانبه اي واقعا خالي است و اگر اين قدم ها برداشته شود موقعيت ما و افرادي كه در ديگر نقاط مي خواهند بررسي كنند اهميت پيدا مي كند.

او هم چنين با اشاره به بدشانسي تاريخي ايرانيان درعرصه هاي مختلف زماني گفت : متاسفانه از زمان مغول ها تاكنون و يا حتي پيش تر از آن آثار ارزشمند ما در دوره هاي مختلف از بين رفته و مورد تهاجم قرار گرفته است . در حالي كه در سفري كه به تركيه داشتم شاهد زيباترين آثار خطي « ميرعلي » در استانبول بودم كه متاسفانه حتي يك نسخه از آنها را در ايران نداريم .
او با اشاره به اين آثار عنوان كرد : خط ميرعلي در حد لطافت زيبايي و دلربايي است به گونه اي كه هيچ گاه حس آن تمام نمي شود. زيرا اين حس به تك تك كلمات منتقل شده و يك اثر ماندگار را براي ما برجاي گذاشته است ويژگي هنر نيز در همين ماندگاري است .
اميرخاني جريان هنر امروز را قابل خطكشي ندانست و گفت : اين موضوع به قدري جهاني شده است كه در هر ساعت و دقيقه يك اتفاق جديد در عالم مي افتد تا نظر ما را نسبت به هنر تغيير دهد. لذا امروزه نمي توانيم تقسيم بندي متفاوتي نسبت به سنت و مدرنيسم در عصر حاضر داشته باشيم .
اين هنرمند در پايان گفته خويش پيشنهاد داد تا فرهنگستان هنر و يا ساير نهادهاي ذيربط به صورت ادواري و يا با دعوت رسمي از اصحاب هنر امكان ارائه ي سليقه هاي مختلف را در باب هنر فراهم كند تا با يك رويكرد جديد جريان تعالي فرهنگ و هنر ادامه پيدا كند.
به گزارش ايسنا در ادامه ي اين نشست پژوهشي « سيد مجتبي حسيني » مدير موزه ملك با اشاره به بحث خوشنويسي و نوگرايي در بستر سنت گفت : خوشنويسي بريك سنت هنري تاريخي استوار است و يكي از اساسي ترين پرسش ها در مسير تطور هر پديده در مواجهه با سنت چند و چون آن پديده است . از اين رو است كه بايد بررسي كرد كه چرا خوشنويسي با قدمت بلند و شبكه كلام گسترده اش اهميت پيدا مي كند و اين عنوان يعني خوشنويسي نوگرايي در بستر سنت يكي از دغدغه هاي هنرمندان اين حوزه محسوب مي شود.
اين خط شناس عنوان كرد : در ابتدا بايد اين فرض را كه سنت رودرروي نوآوري است را نپذيريم زيرا من معتقدم كه نوآوري خود جز اصول متشكله ي سنت است و اگر زايشي نباشد هر اثر هنري از بين مي رود.
حسيني سپس با بررسي خوشنويسي از سه منظر تاريخي جغرافيايي و شخصي ادامه داد : خط از آغاز ورود به عرصه هاي تاريخي و سياسي صفات متفاوتي داشته است . مثلا نستعليق وقتي وارد صفويه مي شود طعم سليقه و مختصات عصر صفوي را مي پذيرد كه كاملا با نستعليق با عصر قاجار تفاوت دارد و ناشي از نوآوري هاي خوشنويسان آن دوره است . همين طور خط ثلث پس از عصر تيموري همين مسير را طي مي كند. به همين دليل هم در قرن پنجم شاهد شكل گيري و تكامل قابل ملاحظه اي در اين عرصه هستيم .
حسيني خاطرنشان كرد : تشخيص خلاقيات در خط از منظر جغرافيايي نيز به همين گونه است . چه بسا كه خط در اقليم هاي مختلف لهجه هاي متغيري دارد. مثلا نستعليق هند و سند يا نستعليق كشمير و پاكستان با شيوه ي عربي مثل نستعليق عثماني تفاوت عمده اي دارد.